12 februari 2016

Wie is Jacqueline

 

En daar zit ik dan, verstijft van angst, hoog in de boom:

 

Ik denk dat ik een jaar of 7 - 8 was, toen ik me er ineens pijnlijk bewust van werd dat ik wel heel hoog in die boom was geklommen.  HELP hoe kom ik hier weer uit??!! Ik durf niet meer, waarom heb ik dat gedaan?

Weg was alle plezier van het klimmen. Ik zag niet meer die mooie boom waarin eerst nog alles mogelijk was, een boom waar ik vol enthousiasme en nieuwsgierigheid in was geklommen. De angst sloeg toe. De angst werkte zoals angst vaak doet, geheel verlammend. En verstijfd bleef ik zitten in die boom, hoe moest ik nu naar beneden komen. Ik kan de angst bijna nog voelen. Hoe ik eruit ben geklommen weet ik niet meer, maar ik ben eruit gekomen, zelfstandig want er was geen hulp, dus ik moest uiteindelijk wel iets bedenken en vooral in beweging komen. En ik ben blij met de leerervaring die ik hiermee had.

Mijn enthousiasme en nieuwsgierigheid om (nieuwe) dingen te ontdekken en uit te zoeken heb ik altijd behouden en heeft mij al veel vaker zo’n ‘spannend of angstig 'boommoment’ opgeleverd. Gelukkig wel want zonder die ervaringen was ik nooit zover gekomen als ik nu ben. En is ook mijn motto, zonder te vallen leer je niet opstaan. Tegelijkertijd is het vallen lastig, laat staan dat je je kinderen (moet) laten vallen.....en toch is dit heel erg nodig.

Nieuwsgierig zijn is voor een coach namelijk een fijne kwaliteit, nieuwsgierig naar het hele systeem rondom het kind én nieuwsgierig naar mijzelf. Zonder zelfkennis geen coach, geen therapeut. Regelmaat zorg ik ervoor dat ik mijn zelfinzicht vergroot, wat zijn mijn mogelijkheden, kwaliteiten maar ook wat zijn mijn valkuilen. Ik word hier blij van.

Vaak is deze zoektocht vrijwillig als ik vol verwachting cursussen, opleidingen, intervisies volg of bezoek ik zelf een coach. Soms is leren ook pure noodzaak, omdat ik ook nog steeds ook dat kleine meisje van 7 ben, enthousiast en nieuwsgierig om nieuwe dingen te ervaren. En voor ik het weet, zit ik alweer middenin een nieuwe situatie waar ik niet meteen uitkom. En kom ik vragen, onzekerheden en problemen tegen die moet overwinnen. Dit lukt altijd door te blijven bewegen en niet stil te gaan staan, op zoel te gaan naar de oplossing.  En zo leer ik met vallen en vooral weer opstaan en verrijk ik mij met (zelf)kennis en vaardigheden.

Een aantal van die leerzame “boommomenten” die mij mede gevormd en gemaakt hebben tot de therapeut die ik nu ben zal ik met jullie delen.

Nieuwe baan, nieuwe stad en dan?

Zo zat ik 30 jaar geleden ‘opeens’ in Den Haag op kamers omdat ik een leuke baan in de kinder- en jeugdpsychiatrie vond in Den Haag. Maar verhuizen vanuit de achterhoek naar de grote stad, had toch heel wat meer voeten in de aarde dan alleen een baan vinden. Geen sociaal netwerk om me heen waarop ik kon terug vallen. Onzekerheid, veel twijfels en eenzaamheid, alsof ik weer in die boom zat. Had ik er wel goed aan gedaan? Kan ik dit wel? Heb ik wel de juiste stap gezet? Ook toen voelde ik de kracht van doorgaan en niet opgeven. Ik moest verder, niks doen was geen optie en opgeven kwam niet in mij op. Dus met soms met angst en beven, maar ik ging nieuwe dingen ontdekken en doen en dat bracht me verder. En maakte me sterker, ik kan het.

Skiongeluk

Vrolijk zingend ging ik als onervaren skister achter de ervaren skiërs aan, wat naïef en niet nadenken maar gewoon doen. Ik ontkende mijn angst die me waarschuwde en was enorm aan het genieten. En daar lag ik opeens in de "banaan" op weg naar het ziekenhuis, twee gescheurde kniebanden en gebroken meniscus. Opereren en daarna hard aan het revalideren, ik moest wel. Ik zou en moest op mijn oude niveau terugkomen. Ik ging ervoor, gedeeltelijk gelukt, er blijft een litteken, maar het is goed gekomen.

Moederschap

Een wens in vervulling en ook hierin zo enorm veel te ontdekken en te leren. En ook hierin heel veel (boom)momenten van wat nu??? Want ook ik had, net als zoveel moeders en vaders dit hebben, een ideaalplaatje van mij als moeder. En daar zat ik dan weer in die boom, bozig, teleurgesteld en onzeker, het ideaalplaatje zag er in het echt heel anders ziet. Een gevoel van falen kwam voorbij en toch gaf ik ook hier niet op en bleef ik niet zitten mokken. Ik ging zoeken naar mogelijkheden om het anders te doen. (Hier ligt de oorsprong van Kicoja) Met inmiddels 2 studerende kinderen kan ik zeggen dat het best goed gelukt is, al zijn er dingen die ik nu weet en graag toen had geweten.

Juf Jacqueline

Ook als juf op de basisschool kwam ik het tegen, de dag is voorbereid, de rekenles leek niet zo moeilijk dus dat ga ik even doen, gaat lukken. En dan euhhh waarom snap je niet wat ik je uitleg over die sommen? Het is toch heel logisch? Wat gaat er mis? Ik gin toch maar eens goed nadenken in die boom waarom mijn geweldige uitleg niet werkte voor alle kinderen…..er was als startende juf nog zoveel te leren. Verschillende leerstijlen, elk kind heeft ander behoeftes en ook dat je eigen automatismen soms je grootste valkuilen kunnen zijn. 

Vallen

En ja, ik ben ook wel heel erg hard uit de boom gevallen en ja dat doet verdomd veel zeer. De meest pijnlijke val is het overlijden mijn dochter net voor haar geboorte. En ja, toen ben ik ook echt wel even blijven liggen, gebroken. Toch ben ik ook weer opgestaan en gaan klimmen, soms moeizaam, maar wel steeds verder. Dit heeft me het veel vertrouwen gegeven dat hoe moeilijk het soms ook is, het komt weer goed, niet meer hetzelfde maar wel goed. Ook dit proces is zeker een leerschool geweest, met veel tranen maar ook veel liefde.

Door mij meer te focussen op wat er wel was en vooral de pijn toe te laten en deze te delen, heeft me echt sterker gemaakt. En het vertrouwen gegeven dat het leven ook weer mooi kan zijn en zo heelden ook deze wonden. Het litteken blijft, ook na al die jaren en dat is oké.  Ben jij sterk genoeg om pijn en verdriet te verdragen?

EN GAAT HET NOG STEEDS ZO………..

Met ieder nieuw traject klim ik enthousiast en nieuwsgierig in de boom!

Kom ik vast ook op het punt van en wat nu??

Dan gaat mijn rugzak met mogelijkheden verder open en onderzoeken we wat er het beste werkt voor jullie. Linksom of rechtsom, maar altijd vooruit

Mijn rugzak is inmiddels goed gevuld met kennis, vaardigheden, ervaringen die we hiervoor kunnen gebruiken. Wil je weten wat er in die rugzak zit, kijk bij mijn aanbod of bij de volgende pagina bij de opleidingen. Of bekijk mijn profiel op  https://www.linkedin.com/feed/?trk=nav_back_to_linkedin

Naast goed klimmen kan ik nu ook beter overzicht houden in de boom en GENIETEN van het klimmen zonder angstzweet. Omdat ik weet dat er altijd een weg terug is hoe hoog ik ook zit…uhmmm.. meestal zonder angstzweet.